Saw 2: Psychopaat op herhaling

Als detective Eric Matthews (Donnie Wahlberg) de gruwelijke dood van de jonge Michael onderzoekt, komt hij er al snel achter dat de jongen het meest huidige slachtoffer is van John Kramer (Tobin Bell), alias Jigsaw. Het duurt vervolgens niet lang voor Eric de oude, doodzieke John heeft gevonden en wil hem arresteren. Maar dan ontdekt Eric dat John acht mensen in een huis heeft gestopt vol met dodelijke vallen. Eén van deze personen is Eric’s eigen zoon Daniel (Erik Knudsen). En terwijl deze acht mensen, die nog maar twee uur te leven hebben, uit het huis proberen te ontsnappen, wordt Eric gedwongen het spelletje van John mee te spelen, om zo te ontdekken waar zijn zoon is. Maar hij heeft niet veel tijd.

Het tweede bloedbad

Niet lang nadat het lowbudget horrorwerkje Saw van James Wan en Leigh Whannel ontzettend succesvol werd, kwamen de plannen voor een vervolg op tafel. Regisseur en schrijver Darren Lynn Bousman kreeg groen licht om samen met Whannel het script voor het vervolg te schrijven. En tja, aan een succesformule moet je zo weinig mogelijk veranderen, moeten Whannell en Bousman gedacht hebben toen ze het script schreven. Het duo heeft dan ook geprobeerd om op zoveel mogelijk gebieden de eerste Saw na te bootsen. De grimmige sfeer, de snelle montage, de smerige sets en de manier waarop het verhaal wordt verteld lijken allemaal erg veel op die van de eerste film. Dit pakt soms erg goed uit, aangezien de vlotte montage en grauwe sfeer in Saw zonder meer uitstekend was. Toch zorgt het er tegelijkertijd voor dat de kijker ook snel het gevoel krijgt dat deze naar een simpele herhaling van de eerste film zit te kijken.

Standaard horrorwerk

Toch zitten de echte nadelen van dit eerste vervolg hem vooral in de nieuwe elementen die Whannell en Bousman in dit deel hebben toegevoegd. Zo hebben ze besloten om een groep erg oninteressante en cliché personages als hoofdpersonen te gebruiken. Naast de kettingrokende en aan koffie verslaafde detective zitten in het huis van Jigsaw uiteraard de gespierde macho die zich niet aan de regels wil houden, de zwakke maar mooie jongedame, de sullige held die de goede vrede wil bewaren en die mysterieuze man die meer lijkt te weten dan de rest. Niet alleen krijgt de film hierdoor wel erg veel weg van films als Cube of My Little Eye, het maakt de film ook meteen een dertien- in- een- dozijn horrorfilmpje. En dat is toch wel erg jammer, want de eerste Saw was alles behalve standaard.

There will be blood

Desalniettemin mag Saw 2 niet compleet afgeschreven worden. Want voor een ieder die wel houdt van een potje lekkere horror, komt bij dit vervolg toch prima aan zijn of haar trekken. De technische martelapparaten en –machines van Kramer zijn opnieuw erg amusant en leveren een aantal erg leuke en vooral bloederige scènes op. Want bloed en gore effecten, die zijn er! Verder is de film goed in elkaar gedraaid en weet de kijker, mede door het vlotte camerawerk en montage, makkelijk anderhalf uur te boeien. En als laatste petje af voor hoofdrolspeler Tobin Bell, die met zijn ideale kop en houding op een voortreffelijke manier gestalte geeft aan de rustige, doodzieke maar daardoor niet minder gestoorde psychopaat John Kramer.

DVD Bespreking

De Special Edition van Saw 2 bevat twee DVD’s, waarvan op het eerste schijfje uiteraard de film te vinden is. Het beeldformaat van de film is 1.78:1 anamorphic en is zonder meer haarscherp. Qua geluid kan de kijker kiezen tussen een Dolby Digital 5.1 of een DTS 5.1 track. Ook kan de film met een commentaartrack, waarop regisseur Darren Lynn Bousman, hoofdrolspeler Donnie Wahlberg en actrice Beverly Mitchell hun verhaal doen, worden bekeken. Het bonusmateriaal op de tweede DVD is kort maar krachtig en staat vooral in het teken van de zieke constructies en vallen van de Jigsaw. In de 3 minuten durende documentaire 'Jigsaw’s Game' krijgt de kijker een klein kijkje achter de schermen en in 'The Traps of Saw 2' komen een aantal van de vallen van John Kramer aan bod. 'Bits & Pieces: The Props of Saw 2' biedt vervolgens ook een korte kijk achter de schermen bij het special- effects team. En als laatste zijn er een aantal scènes van de film te bekijken met het storyboard ernaast, zodat de kijker die scènes kan vergelijken.

Saw 2 doet wat vele vervolgen doen; het weet zeker te vermaken en is leuk om naar te kijken, maar het voegt bijzonder weinig toe. De film betreedt hetzelfde pad als de eerste film en doet er slechts heel af en toe even een schepje bovenop door met iets meer bloed of ranzige effecten op de proppen te komen. Ook de cliché personages werken niet bepaald bevorderlijk. Eng, spannend of verrassend is de film dan ook niet, maar desalniettemin zal een ieder met een grote voorliefde voor een portie bloedvergieten zich bij Saw 2 vast en zeker vermaken.