.jpg "Doom: Hel in de ruimte")
Aliens-kloon
En dan met name het tevreden stellen van de fans is iets waar Bartkowiak duidelijk aan probeerde te voldoen. Al zou je dit in eerste instantie niet zeggen, aangezien al in de vroege stadia van productie werd vastgesteld dat het computerspelverhaal danig zou worden omgegooid. En dus komt het gevaar dit keer van een virus dat mensen in zombies muteert, in plaats van de gebruikelijke hellepoort. Maar hoewel dit slechts gemuteerde mensen zijn kunnen ook deze knap lastig overkomen. Zeker wanneer ze geïnteresseerd zijn in het drinken van bloed, eten van menselijk vlees, en je er zelf met je soldatenteam mee zit opgesloten in zo’n claustrofobisch ruimtestationnetje.
Natuurlijk klinkt dit ook voor hen die niet bekend zijn met het Doom spel aardig bekend in de oren. Het “in claustrofobische ruimtes opgesloten zitten met moordzuchtige wezens” concept is immers zo populair dat het al de grondslag is geweest voor tal van gelijksoortige films. We noemen een Aliens, The Relic, Event Horizon, en ga zo maar door. Waarom dan nóg een variant? Ach, onder het mom van het verfilmen van een populair computerspel schijn je tegenwoordig overal mee weg te kunnen komen. Een extra knipoog naar die voorgangers zou overigens geen overbodige luxe zijn, om te tonen dat de film zich er wel van bewust is, maar er niettemin nog even lol mee wil hebben. In plaats daarvan worden deze genegeerd en zet men de film neer alsof het de eerste in zijn genre is, zichzelf veel te serieus nemend.Maar nee, het is de sfeer en de kern van het spel die de regisseur wilde overbrengen naar het witte doek om hierin iets nieuws te bieden. Keihard wezens neerknallen dus, die op hun beurt weer op genadeloze wijze de mensen afslachten. Maar als je zo’n aanpak hanteert, zorg dan op zijn minst dat je dit ook daadwerkelijk genadeloos neerzet. Van duidelijk digitale afgehakte ledematen wordt je tegenwoordig echt niet meer warm of koud, maar ook het geweld is niet bijster extreem te noemen. Tevens zijn de ongure personages als het perverse mannetje en een zelfkastijdende katholieke priester zo duidelijk volgens het boekje erin geplaatst dat de gewenste sfeer er net iets te dik bovenop ligt om effectief te worden.
Dramatisch
En waarom wordt er toch zoveel moeite gedaan om soldaat Karl Urban en wetenschapster Rosamund Pike van een dramatische familiegeschiedenis te voorzien? Wellicht om alsnog enigszins diepgang en medeleven te creëren, maar het mist zijn doel volledig. Mede door de slechte uitwerking ervan en het falen om het ook daadwerkelijk een plaats en functie in het geheel te geven leidt het alleen maar af en draagt ook dit zijn steentje bij aan de afbreuk van dat intense sfeertje. En alsof dat nog niet genoeg is, sluipt er tegen het einde toe ook nog een moralistische boodschap de film in.Wat dan nog enigszins leuk is, is de loyaliteit aan de fans. Was de vroege toevoeging van de ‘Pinky Demon’ al een leuke zet, met name in de heftige laatste akte laat de film zich helemaal gaan en wordt de volledige trukendoos met verwijzingen naar het spel opengetrokken. Uiteraard kon Bartkowiak niet voorbij gaan aan de ware revolutie die het computerspel Doom heeft teweeggebracht, namelijk de opkomst van de ‘First Person Shooter.’ En zo wordt hier een vijf minuten durende sequentie aan opgedragen, dat, hoewel het niet helemaal naar behoren lijkt te werken, toch de fans tevreden zal stellen. Dit is dan ook de enige groep die aan deze film nog enigszins plezier zal beleven, mits deze zich over de teleurstelling van de veranderingen in het verhaal en karakters heen weet te zetten.
