Dit is één van de verhaallijnen die regisseur Daniel Sánchez Arévalo in zijn film, Azuloscurocasinegro (Donker-blauw-bijna-zwart), stopt. Hiernaast, of eigenlijk als hoofdlijn, volgen we de 25-jarige Jorge. Wanneer Jorge zijn vader vertelt dat zijn ambitie verder reikt dan het baantje van conciërge, krijgt vaderlief een hartinfarct. Veel tijd om te solliciteren heeft Jorge niet, want hij moet zijn vader verzorgen. Hier staat de ambitieuze jongeman alleen in, aangezien zijn broer in de gevangenis zit en op zijn beurt een meisje probeert zwanger te maken. Net wanneer Jorge begint aan te pappen met een leuk meisje in zijn flat, komt zijn broer vrij met de mededeling dat zijn missie in de gevangenis niet echt geslaagd is. Hij blijkt problemen te hebben met zijn linkerteelbal en vraagt daarom of Jorge zijn vriendinnetje zwanger wil maken. De tragedie
Azuloscurocasinegro is een film in de trant van American Beauty en Requiem For a Dream. Het principe van enkele dramafilms waarin een groep mensen met het leven worstelt, heeft een hele reeks indrukwekkende drama’s opgeleverd. Azuloscuro verschilt hier echter van. Ook al zijn de problemen duidelijk aanwezig, de film presenteert zich veel lichter en rustiger. De karakters gaan erg goed om met hun problemen en vechten zich er op een goede manier doorheen. Maar ook de setting is veel minder rauw dan bijvoorbeeld de uiterst deprimerende decors van genregenoten. Mensen als Uli Edel en Darren Aronofsky creëerden in hun genregelijke drama’s nare en veelal vieze achtergronden. Het gevolg hiervan is een negatieve en vooral eerlijk aandoende weergave van de werkelijkheid. Arévalo pakt het anders aan en weet ook zonder een lading pessimisme een eerlijke setting te creëren voor zijn verhaal. Hij laadt de film vol met mooie lichte kleuren en benadert zo de narigheid op een vriendelijkere manier.Het grootste verschil zit hem echter in de regie zelf. Daniel Sánchez Arévalo is in eerste instantie een scenarist die is gaan regisseren om zijn verhalen verfilmd te krijgen. En dat is duidelijk terug te zien in de film. Arévalo neemt als regisseur een hele passieve houding aan en heeft er vertrouwen in dat het verhaal goed overkomt. Dit zorgt voor een heel rustig en prettig tempo waarbinnen veel ruimte is voor de zeer goed uitgediepte acteerprestaties. De benadering van de film is anders en daarom is Azuloscurocasinegro als film uniek.
Vrolijk uit de kast komen
Doordat er geen streng dominerende regisseur aanwezig is, krijgt de film een zeer subtiele vertelstijl mee. Dit heeft echter nadelen, want de vertelwijze is helaas met momenten té subtiel. Dit mondt uit in het feit dat bepaalde problemen en confrontaties niet echt iets met je doen als kijker. Bijvoorbeeld wanneer het personage Israel (die over zijn seksualiteit twijfelt) de keuze maakt om een bezoekje te brengen aan de masseur. Dit is voor het verhaal een groot moment waar we geconfronteerd worden met een barričre en een persoonlijke overwinning, er is echter een totaal gebrek aan spanning. Qua presentatie is de impact net zo extreem als wanneer Israel onscreen een boterham met pindakaas had gesmeerd.Zo zit het verhaal vol knelpunten waarbij de emoties die door de acteurs subliem worden gespeeld, niet goed overkomen op het publiek. De film laat nooit duidelijk zien dat Jorge aan het vechten is, het ware leed van de vriendin van Jorge's broer wordt bijna overgeslagen en Israel komt vrolijk uit de kast. Dit gebrek is eigenlijk het enige nadeel van de film. Hierdoor heeft hij niet de kracht die er met het oog op het verhaal en de acteurs in had gezeten.
Klik voor vergrotingen...
DVD Bespreking
Wat is nou een mooiere extra bij een film, dan een film zelf? De shortfilm La Culpa del Alpinista is bijgevoegd op dit door A-Film uitgebrachte schijfje en vormt de perfecte extra feature. Daniel Sánchez Arévalo heeft in deze film een veel dominantere rol en zet een geniaal verhaal in elkaar. Het mag gezegd worden, alleen deze extra maakt de DVD al volledig de moeite waard.Naast bovengenoemde shortfilm bevat de DVD nog een interview met Arévalo. Azuloscurocasinegro staat in zeer goede staat op het schijfje. In 16:9 beeld met een ratio van 2.35:1 komen de mooie heldere kleuren van de film goed over. Met de 5.1 Dolby Digital is niets mis. Het geluid is helder en laat een goede indruk achter. Het blijft echter wel vooral een "praatfilm" dus voor de mensen die even de kracht van hun geluidssetje willen testen, is deze film minder geschikt.
