Ontdek je plekje
We volgen de vrijgevochten Ana (Manuela Vellés). Samen met haar vader geniet ze op Ibiza van een jointje en het ruisen van de oceaan als ze wordt benaderd door Justine (Charlotte Rampling). Justine ziet wel wat in het zorgeloze schilderwerk van Ana en neemt haar mee naar Madrid, waar Ana zichzelf verder kan ontdekken. Dat levert echter niet het gewenste resultaat op. De chaos in Ana’s onderbewuste begint zich te roeren met als gevolg dat Ana zich plotseling gebeurtenissen uit vorige levens herinnert. Wat volgt is een existentiële zoektocht die continenten, oceanen en de dood zelf overstijgt.
Filmliefhebbers die Medem een beetje volgen zullen gelijk de stijl van de Spaanse cineast herkennen. In zijn films creëert hij met een complex, inventief scenario en lyrische beeldtaal een universum waarin altijd een zweem van sprookjesachtig mysterie te ontdekken valt. In Caótica Ana is het niet anders: het is zelfs Medems meest symbolische film geworden. Krachtig ook, want waar films als Los Amantes del Círculo Polar en Lucía y el Sexo nog bouwden op een luchtige ondertoon, gaat Caótica Ana resoluut de diepte in. Het publiek zit net als Ana in een hypnose, getuige de tussentitels (een gekende kunstgreep van Medem) die onberispelijk terugtellen naar nul. En inderdaad, de film heeft met zijn in HD gefilmde beeldenpracht veel weg van een droom. Of liever: een nachtmerrie. Want het ondersteunende gebrom van de soundtrack voorspelt niet veel goeds.Dat klopt ook. Medem mag dan een grote fan van De Vrouw zijn, in Caótica Ana heeft Ana (oogverblindend, standvastig en prima acterend, zoals het hoort in een Medem) het zwaarder dan ooit tevoren. De evolutie van haar karakter - en daarmee van de film - wordt nog wel het meest treffend gesymboliseerd door Ana’s haar. Dat transformeert van losse, blonde krullen naar pikzwart en strak. Het is prettig om te zien dat Medem zich eens van zijn duistere kant laat zien. Caótica Ana is daardoor een film geworden die zich al snel op een thrillerachtig pad begeeft dat naar een indrukwekkend einde kronkelt.
Een persoonlijk project
Naast krachtig, donker en symbolisch is Caótica Ana ook erg persoonlijk. Op 7 april 2001 besloot het lot de zus van Medem, ondertussen succesvol als schilderes, namelijk uit het leven weg te nemen. De leegte die ontstond is recentelijk deels opgevuld door Medems dochtertje, die Ana werd genoemd. De wedergeboorte van Ana dus. Het moge duidelijk zijn dat Medem wat van zijn eigen ervaringen in de film heeft geprobeerd te stoppen. Zo zijn bijvoorbeeld de schilderijen van de filmische Ana in werkelijkheid door de zus van Medem geschilderd en studeert de love-interest van de filmische Ana geneeskunde. Inderdaad, de studie die Medem zelf ook met succes heeft afgerond.De persoonlijke betrokkenheid is eveneens af te lezen aan de cinematografische kwaliteit van het eindresultaat. Alle aspecten van Caótica Ana zijn tot in de puntjes afgewerkt en op elkaar afgestemd. Dat maakt de film, samen met het feit dat Medem veel wil zeggen over van alles en nog wat, wel erg vol. Dit heeft zo zijn voordelen, maar er hangt ook een prijskaartje aan. Als een ingewikkelde 3D-puzzel past het weliswaar allemaal perfect in elkaar, maar je moet wel alle stukjes hebben meegekregen om het volledige plaatje in volle glorie te kunnen aanschouwen. Het is niet moeilijk voor te stellen dat sommigen na een tijdje de moed zullen opgeven en naar iets luchtiger en eenvoudiger materiaal grijpen. Voor de echte puzzelaars bied Caótica Ana echter een uitdaging die over verschillende kijkbeurten verspreid kan worden. Wat dat betreft heeft de film een uitstekende houdbaarheidsdatum.
