Hancock: Superman aan de drank

De meeste mensen hebben bij een superheld het beeld van een knappe blanke man, die zijn grote spieren in een hele strakke maillot heeft weten te persen, zijn onderbroek over zijn broek draagt en uiteraard voorzien is van een grote cape. En natuurlijk is een echte superheld een rolmodel voor ieder kind en geliefd bij iedere burger. Met name bij schattige oude dametjes, die hij met liefde over straat helpt. Dat niet elke superheld aan dit beeld voldoet, bewijst John Hancock.

Grofgebekte aso

Want hoewel hij over superkrachten beschikt, doet de chagrijnige John Hancock (Will Smith) niets liever dan ladderzat op een bankje in de stad liggen slapen. En als hij in actie komt om misdaad te bestrijden, laat hij vaak zo’n ravage achter, dat de meeste inwoners van Los Angeles hem meer dan zat zijn. Maar dan redt Hancock het leven van Ray Embrey (Jason Bateman), die als dank het imago van de held wil proberen op te krikken. In eerste instantie ziet Hancock het niet zitten, maar na verloop van tijd moet zelfs hij toegeven dat dit het beste is voor iedereen. Maar die hele transformatie van grofgebekte alcoholist naar brave Hendrik is nog niet zo eenvoudig als gedacht.

Het is algemeen bekend dat de grote studiobazen in Hollywood niet erg happig zijn op het nemen van risico’s. Want hoewel superhelden het toch geregeld goed doen op het witte doek, het script 'Tonight, He Comes' over de ietwat aparte superheld John Hancock zwierf jarenlang in Hollywood rond. Uiteindelijk werd het script herschreven, werd de titel gewijzigd in Hancock en mocht filmmaker Peter Berg (Very Bad Things, The Kingdom) plaatsnemen in de regiestoel. De titelrol werd vervolgens gegeven aan Will Smith, die zich na wat brave, zoete rollen eindelijk weer eens kon uitleven in de rol van een grofgebekte aso.

Lachen of huilen

Het is dan ook niet zo vreemd dat Smith het overduidelijke hoogtepunt van Hancock is. Zijn ongeïnteresseerde houding, nonchalante lichaamstaal en sarcastische commentaar maken van John Hancock een superheld waar zelfs Wolverine nog een puntje aan kan zuigen. Smith is dan ook duidelijk helemaal in zijn element als de chagrijnige zuiplap met bijzondere krachten. En deze krachten leveren het tweede hoogtepunt van de film, want zoals elke superheldenfilm heeft ook Hancock een portie leuke special effects. Echt bijzonder of vlekkeloos zijn deze effecten misschien niet, de reeks leuke ideeën waar de makers mee komen, maken van Hancock erg leuk popcornvermaak.

Maar aan al het goede komt helaas een eind. En in het geval van Hancock is dit na ongeveer drie kwartier, als de makers een flink blik met sentimenteel drama opentrekken. En dan blijkt dat de personages buiten de luchtige, komische momenten niet bepaald interessant zijn. Diepgang in een superheldenfilm slaat meestal al nergens op, maar in een superheldenkomedie is het helemaal misplaatst. Zelfs Hancock verliest bijna al zijn charme als het verhaal serieuze ondertonen begint te krijgen. Het einde is dan ook een fikse teleurstelling in vergelijking met het geestige begin.

DVD Bespreking

Bij een popcorn blockbuster hoort een bijpassende DVD. Op de kwaliteit van het geluid (Dolby Digital 5.1) en het beeld (in een scherpe en kleurrijke 2.40:1 verhouding) valt dan ook weinig op te merken. De DVD is verder gul met het bonusmateriaal; de kijker krijgt in een aantal korte documentaires een kijkje bij het maken van de film. De filmpjes bevatten interessante kijkjes achter de schermen en onder andere producent Michael Mann, regisseur Peter Berg en acteur Will Smith doen hun zegje. De beelden achter de schermen zijn zeker amusant, maar uit de interviews komt zoals gewoonlijk niets meer dan cliché lofbetuigingen over 'hoe leuk het was om met zo’n talentvol iemand te mogen werken'. Een potje ordinair kontkussen, inderdaad.

Hancock begint als een erg geestige superheldenkomedie met Will Smith in een rol die hem op het lijf geschreven staat en waar hij overduidelijk veel lol in heeft. Halverwege wordt er echter een hoop sentimenteel drama bijgehaald. Wat begon als een vermakelijke achtbaanrit eindigt in een matig superheldenfilmpje met teleurstellend slot. De DVD uitvoering van Hancock is technisch verder uitstekend in orde en het schijfje is voorzien van erg aardig bonusmateriaal.