Australia: Verkeerde themakeuze

Als de regen halverwege Australia na aanhoudende droogte de natuur doet herrijzen, lijkt het alsof je in de slotscène van de Lion King bent beland. Maar dan in de echte wereld. De beelden zorgen voor een spaarzaam kippenvelmoment in de film van de Australische regisseur Baz Luhrmann, bekend van Romeo + Julliet en het veelgeprezen Moulin Rouge.

Onderdrukking

Van die laatste film kent Luhrmann actrice Nicole Kidman nog, die in Australia geen Franse madam van lichte zeden, maar een keurige Britse Lady speelt: Sarah Ashley. Haar man runt vlak voor de Tweede Wereldoorlog een ranch Down Under, maar wordt vermoord. Om zijn levenswerk toch af te ronden, besluit Lady Ashley om de beestenboel, bestaande uit zo’n vijftienhonderd stuks vee, zelf te gaan runnen. Ze wordt daarbij geholpen door de ruwe bolster Drover (Hugh Jackman), een begenadigd veedrijver, vandaar zijn naam. Het duo wordt op de huid gezeten door concurrent King Carney (Bryan Brown), die met de wraakzuchtige Neil Fletcher (David Wenham) voor een schijntje Ashley’s vee wil opkopen.

Geen bijzondere verhaallijn, zo op het eerste gezicht. Ware het niet dat Drover en Ashley ook nog de voogdij hebben over Nullah (Brandon Walters), een Aboriginalkind dat onderdrukt en uitgebuit werd door 'de blanken'. En daar komt de boodschap van Australia om de hoek kijken. Dit jaar bood de Australische regering excuses aan voor de onderdrukking van de Aboriginals. Het lot van de oorspronkelijke bewoners van Australië, is Luhrmann aan het hart gegaan. Dat gegeven maakt dat de film ook nog écht ergens over gaat. Bovendien is debuterend acteur Walters een talent, die de moeilijke rol van de intelligente Nullah body geeft met zijn grote ogen en dappere spel.

Toch verzandt de film nog te vaak in oeverloos geklef tussen Ashley en Drover, die onvermijdelijk naar elkaar toe groeien, om een absolute topper te zijn. Luhrmann maakte de gemakkelijkste keuze en daarmee de verkeerde. De oorlog krijgt een te kleine rol, de liefde tussen Ashley en Drover een veel te grote. Want dat element is niet zo bijzonder. Hoe Australië leed onder de invasie van de Japanners in 1942 echter des te meer. Luhrmann had qua script de ruimte gehad om twee films te maken. Misschien niet het budget alleen, daar deze film een lieve som van 130 miljoen dollar kostte.

Gerard Joling

Ashley, Drover en Nullah worden gespeeld door goede acteurs, die bij tijd en wijlen leuke grapjes maken en je af en toe even in de waan van een feelgood-film laten. Bovendien zijn de bijrollen prima ingevuld. Dat gecombineerd met het juiste tempo en het gegeven dat Hugh Jackman ongeschoren en in een wit pak net Gerard Joling is, maakt Australia absoluut vermakelijk, ondanks de niet geringe lengte van bijna drie uur. Het enige dat je echt kan breken, zijn de tonen van 'Somewhere over the Rainbow', het lied uit The Wizard of Oz, dat talloze keren voorbij komt. Zelfs met adembenemende beelden van uitgestrekte Australische vlaktes erbij, is dat lied niet te harden.

Het geklef tussen Ashley en Drover komt de film niet ten goede, de aandacht voor de slechte behandeling van de Aboriginals in die tijd wel. Het thema 'Australië in oorlogstijd' had echter meer toewijding verdiend. De opzet van de regisseur is daarmee maar deels geslaagd. De goede acteerprestaties en het tempo maken dat Australia zeker geen slechte film is, maar meer een die niet helemaal uit de verf is gekomen.