Verontwaardiging
Het leven valt Hazel Motes (een fantastische rol van cult-acteur Brad Dourif), naast zijn prostitueebezoek, zwaar. Hij hekelt de hypocrisie van de mens, schroomt niet dit uit te spreken en komt daardoor moeilijk in contact met mensen. De mensen waar hij wel mee in contact komt,
zijn vaak rare snuiters die aan de onderkant van de samenleving bungelen. Zo komt hij in conflict komt met een blinde prediker (een geweldige Harry Dean Stanton) die samen met zijn dochter het geloof op straat verkondigt. De manier waarop mensen hun verantwoordelijkheid afzetten tegen het geloof, verontwaardigt Hazel en hij besluit daarom zijn eigen kerk op te richten: The Church Without Christ. Want mensen kunnen beter eerst bij zichzelf ten rade gaan voordat ze al hun hoop leggen in de terugkeer van Jezus Christus. "Het geloof is er vooral om nikkers in toom te houden", zegt hij zonder blikken of blozen.Hilarisch zijn de momenten waarop Hazel de straat op gaat, met zijn net gekochte roestbak van een auto en zijn nieuwe geloof predikt. Veel zieltjes wint hij echter niet. Mensen lachen hem uit en schudden meewarrig hun hoofd. Alleen de wat dommige Enoch Emory lijkt ontvankelijk voor de boodschap van Hazel. Dan is er ook nog de oplichter Hoover Shoates (Ned Beatty) die wel wat ziet in deze nieuwe kerk, maar dan vooral om veel geld te verdienen. Juist door de mensen die Motes niet kan uitstaan, wordt hij steeds fanatieker in zijn overtuigingen en lijkt hij zelf te worden wat hij zo hekelt aan het geloof; een fanaticus.
Hel en verdoemenis
Wise Blood valt maar moeilijk in een hokje te plaatsen. John Hustons bewerking van het gelijknamige boek van Flannery O'Connor uit 1952 heeft de zware taak om de vele elementen en zienswijzen van het boek samen te smelten tot een coherent geheel. De film kan, net als het boek, gezien worden als een groteske komedie of satire op religieus fanatisme in het zuiden van de Verenigde Staten. Maar ook als filosofische en sociale bespiegeling van een periode in de Amerikaanse geschiedenis waarin de revival predikers buitengewoon populair waren en hel en verdoemenis predikten. Daarnaast lijkt Wise Blood ook nog een karakterstudie te zijn over de verlossing van de menselijke ziel.De vraag of het onconventionele Wise Blood nu een satire, een sociale bespiegeling, of een tragische biografie is, valt moeilijk te beantwoorden. Het zijn de vele thema’s die Wise Blood soms overvol maken, maar tegelijkertijd ook zeer intrigeren, ondanks het feit dat de film soms gedateerd aanvoelt. Meester-regisseur Huston (Maltese Falcon, The Asphalt Jungle) rijgt naadloos de verschillende genres aan elkaar en weet wonderwel de juiste elementen uit het overvolle boek te halen en een coherent verhaal te vertellen, met mensen die soms komische en vaak ook onbegrijpelijke capriolen uithalen. Wise Blood is een verhaal met een lach en een traan. Misschien wel zoals het geloof zou moeten zijn.
Klik voor vergrotingen...
