Rare jongens, die Spartanen!
De film start met de inspectie van pasgeborenen. Leonidas (Sean Maguire) wordt geboren met een volle baard en een six-pack en zal dus de training volgen die hem opleidt tot een ware Spartaanse krijger. Hij moet martelingen trotseren, evenals killerpinguďns en zijn grootmoeder. Zodra zijn training is voltooid, trouwt hij met Queen Margo (Carmen Electra) en ontvangt hij de
combinatie van haar kuisheidsgordel. Een afgezant van de godkoning Xerxes (Ken Davitian) poogt Leonidas over te halen zich aan de Perzische heerser te onderwerpen. Leonidas laat zich echter niet intimideren en besluit met 300 man tegen de Perzen ten oorlog te trekken; helaas voldoen slechts dertien soldaten aan de strenge keuring die vraagt om een 'wasbordje', een strak kontje en een Mediterraans bruine huidstint. In hun oorlog tegen Xerxes' leger komen de latente homoseksuele Spartanen oog in oog te staan met diverse elementen uit de hedendaagse popcultuur.
Spartaanse lachspieren
Het leven in Sparta was niet gemakkelijk. Als iets met 'Spartaans' wordt aangeduid, wordt daarmee bedoeld hoe zwaar de bezigheid in kwestie is. Het is voor de kijker op een dergelijke manier moeilijk om de lachspieren goed in werking te laten treden en het gevoel voor humor te behouden in deze film vol 'humor' van poep-en-pies-niveau. Evenals in 300 wordt de boodschapper van Xerxes in het begin van de film in de Put des Doods geschopt; in Meet The Spartans volgen hierna nog vele anderen die de irritatie van Leonidas opwekken, maar daardoor wordt de grap veel te ver overtrokken. Ook op de mannenliefde onder de Spartanen wordt veel te veel de nadruk gelegd. Na een tijdje weten we het wel en is de grap niet leuk meer. Om nog maar niet te spreken van de verschillende 'battles' waarmee de film keer op keer in de herhaling valt.Bovendien lijken Friedberg en Seltzer geen idee te hebben van wat een parodie nu eigenlijk inhoudt. Een goede persiflage zet namelijk niet alleen iets voor schut, maar maakt ook een statement. Een parodie kan ook als basis dienen voor een metafoor waarmee weer iets anders op de hak kan worden genomen. Geen van deze mogelijkheden worden echter benut en elke grap is dan ook zo leeg als een geperforeerde regenton. Friedberg en Seltzer zouden er goed aan doen de South Park aflevering D-Yikes! te bekijken; hierin wordt 300 ook gepersifleerd. En hoewel deze episode drie keer zo kort is als Meet The Spartans, is hij wel drie keer zo lachwekkend. Daarbij moet ook worden vermeld dat een aaneenschakeling van 'hilariteiten' niet garant staat voor een duidelijke lijn in het verhaal. Vooral daarom krijgt de kijker het idee dat het zien van deze film een enorme verspilling van tijd is.
Klik voor vergrotingen...
