Hoewel, het gegeven kan voor de cult liefhebber wel eens bekend voorkomen. Waren het niet zombies die in vol Nazi-kostuum in Shockwaves (Ken Wiederhorn, 1977) het de levenden flink moeilijk maakten? Of wat te denken van de weinig fijngevoelige en sadistische Ilsa, die tere vrouwtjes in een nazi kamp onderwerpt aan allerlei experimenten in Ilsa, She Wolf of the SS? (Don Edmonds, 1975) De combinatie horror en Nazi’s; het voelt moreel ongemakkelijk en soms lachwekkend, maar het is tegelijkertijd voer voor de meest extravagante exploitatie cinema uit de jaren zeventig.Extra hypotheek
Die tijden mogen dan voorgoed voorbij zijn, het weerhield producenten Arabella Croft en Kieran Parker er niet van om een extra hypotheek van 200.000 pond op hun huis te nemen om de Nazi geestenfilm Outpost te financieren. Het is een teken dat de producenten wel erg overtuigd moeten zijn geweest van dit horrorwerkje dat stoeit op een interessant basisgegeven: Wat was er gebeurt als de Nazi’s tijdens de Tweede Wereld Oorlog een machine hadden ontwikkeld die dode soldaten weer tot leven zou kunnen wekken?Zestig jaar later probeert een wetenschapper daar antwoord op te vinden en huurt hij een groep huursoldaten (aangevoerd door Ray 'The Punisher' Stevenson) in die hem naar een verlaten bunker ergens midden in Oost Europa moet brengen. Daar aangekomen, blijkt er iets helemaal niet pluis. Ze vinden een stapel perfect geconserveerde lijken in de bunker waarvan er eentje nog ademt. Daarnaast komen er vreemde geluiden uit de omringende bossen en voordat de huurlingen goed en wel doorhebben dat ze slachtvee zijn voor een stel Nazi geesten, is het natuurlijk te laat. Zoals één van de huursoldaten al zegt: "You can’t kill what’s already dead."
Appel en een ei
Hoogst origineel is Outpost zeker niet. Als de groep huurlingen zich in de bunker heeft opgesloten voor het gevaar in de bossen, weet debuterend regisseur Steve Barker een benauwende en claustrofobische sfeer op te roepen. Het gevoel het allemaal al eens eerder gezien te hebben, steekt echter al snel de kop op; de gangen zijn lang en bedrukt en de knipperende neonlichten roepen een gevoel van dreiging op zoals we die standaard in elke moderne spookfilm zien. Op momenten weet Barker met het zeer beperkte budget een aantal aardig visuele scènes neer te zetten. De film ziet er gebleekt en viezig uit waardoor de onbehagelijke sfeer alleen maar versterkt wordt. Dat is knap voor een film die voor een appel en een ei is gemaakt.Outpost neemt daarnaast de tijd om het concept rustig uiteen te zetten en ontbeert een flitsende MTV montage. Dat werkt weliswaar verfrissend, het zorgt er ook voor dat we veel tijd doorbrengen met het groepje huursoldaten die allemaal op het punt van doordraaien staan. Helaas zijn de personages vrijwel allemaal inwisselbaar en weten ze hun angst voor het onbekende alleen met machotaal te camoufleren. Als slachtvee zijn ze dan wel weer geschikt, maar Outpost voelt met een tweetal gore scènes toch wat bloedeloos aan. Het is zeker geen horrorwerkje zoals we het kennen uit de hoogtijdagen van de exploitatiecinema. Daarvoor mist Outpost toch iets van de overdadige gore, scherpte en, niet onbelangrijk, vooral ook de lol van films uit die tijd.
Klik voor vergrotingen...
