Le Premier Jour du Reste de Ta Vie: Top

De familie Duval is licht disfunctioneel. Maar welk gezin is dat niet? Over een tijdspanne van twaalf jaar wordt aan de hand van flarden en fragmenten een verfrissend familieportret geconstrueerd. Le Premier Jour du Reste de Ta Vie is een op tempo geschetste levensimpressie. Vijf hoofdstukken tonen telkens een beslissende dag voor één van de gezinsleden, die het leven van de familie voorgoed zal veranderen. De hoofdboodschap is voor iedereen herkenbaar: het nostalgische verlangen naar de mooie momenten uit het verleden die nooit terug zullen keren.

Alle personages uit deze film worstelen met hun eigen levensproblemen, angsten en verlangens. Robert is als volwaardig hoofd van de familie werkzaam als taxichauffeur maar heeft zich nooit gewaardeerd gevoeld door zijn eigen vader. Zijn vrouw Marie-Jeanne doet haar uiterste best om een aankomende midlifecrisis te negeren. Op haar beurt kan Fleur zowel het 'jonge' gedrag van haar moeder als haar eigen puberlijke uitingen niet uitstaan. Haar broer Albert neemt zijn plichten te serieus en Raphaël weet nooit welke kant hij nou echt op moet.

Voor ieder wat wils

Komt dit bekend voor? Misschien wel, maar wat als een typisch Frans familiedrama lijkt te starten, verandert al snel in een emotionele film met de juiste doseringen van humor. In zijn tweede lange speelfilm heeft de Franse cineast goed rekening gehouden met de verwachtingen van zijn publiek. Le Premier Jour du Reste de Ta Vie werpt de kijker terug naar zijn eigen verleden. Met een reeks van zeer uiteenlopende karakters heeft deze film namelijk voor ieder wat wils.

Van 1988 tot het jaar 2000 maken we ook kennis met verschillende periodes, die filmisch worden aangekleed aan de hand van muziek en cameravoering. Oorzaak en gevolg worden met elkaar verweven en de opstapeling van tijdssferen zorgt ook voor originele flashbacks en transities. Op het moment dat Fleur op het punt staat voorgoed volwassen te worden, neemt ze in dezelfde ruimte letterlijk afscheid van het meisje dat ze vroeger was. En wanneer Raphaël op een dag weer thuiskomt en een oude plaat opzet, ziet hij plotseling zijn jongere variant luchtgitaar spelend voor de spiegel. Al genietend gaat hij dan op bed liggen, sluit hij zijn ogen en gaat hij weer terug in de tijd.

Muziek als gouden formule

De variatie aan gebeurtenissen en karakters wordt aan elkaar verbonden door middel van muziek. De prachtige compositie van Sinclair zet een basistoon die efficiënt gecombineerd wordt met hits die kenmerkend zijn voor iedere periode, waarbij artiesten als Janis Joplin, Lou Reed en David Bowie duidelijk aanwezig zijn. Le Premier Jour du Reste de Ta Vie is een nostalgische film over het leven dat nooit hetzelfde blijft. En als kijker word je hierdoor geraakt. Om deze boodschap duidelijk over te laten komen, wordt muziek namelijk gebruikt als een soort gouden formule.

Alles oogt perfect

De mooie decors en de dromerige en perfect uitgelichte beelden doen hier nog een flink schepje bovenop. De vertelling wordt indien nodig ook ritmisch versneld of juist vertraagd: omgevingen waar de meubels zich opstapelen en karakters die te snel opgroeien of juist iets langer stil blijven staan bij een belangrijk moment. De visuele en muzikale bruggen die de verschillende etappes met elkaar verbinden, zijn voortreffelijk neergezet. Maar tegelijkertijd heeft het nastreven van een dergelijke perfectie ook een enigszins negatieve uitwerking op de visuele regie. Zo klopt de blikrichting van de dialogen vaak niet. Dit kan wellicht ook te wijten zijn aan de oorspronkelijke achtergrond van Bezançon, die voorheen vooral werkzaam is geweest als scenarist. Het acteerwerk, dat verder erg overtuigend is, is ook vaak kloppend gemaakt door middel van een slimme montage of gemaskerd door luide muziek. Maar hoe erg zijn schoonheidsfoutjes als de gehele film eigenlijk staat als een huis?

De vermenging van de nationale klassieke Arthouse met modernere varianten levert een ware vernieuwing voor zowel de Franse als Europese cinema. Le Premier Jour du Reste de Ta Vie is topwerk en hopelijk ook de inleiding van een vernieuwende manier van films maken.