TV-film
Tristan Price (Jesse Metcalfe) lijkt alles te hebben wat een mens zich kan wensen: geld, privileges, liefhebbende ouders, een knappe vriendin en een mooie toekomst. Maar wat hij niet heeft, is vrijheid. Zes jaar geleden bezweek een jonge studente aan een overdosis drugs op één van Tristans feestjes. Sindsdien heeft hij huisarrest. Dan komt hij op een kwade dag Sebastian tegen, een charismatische en genadeloze cokedealer die houdt van snelle auto’s, mooie vrouwen en wapens. Al snel rolt Tristan in de wereld van seks, drugs en geweld. Hij heeft er geen idee van dat zijn beste vriend in werkelijkheid zijn ergste vijand is.
Loaded kan het beste omschreven worden als een dure soap, waarbij een hoop actie-elementen in de mix zijn gegooid. Het speelt zich allemaal af langs de kust, waar de zon altijd schijnt en waar geen lelijk of weinig succesvol mens te bekennen valt. De acteurs die gecast zijn voor dit project, lijken allemaal de knapste uit de klas te zijn geweest. Jesse Metcalfe, de bekende kop uit Desperate Housewives, is de belangrijkste cast geweest. Zijn aanwezigheid alleen al zorgt waarschijnlijk voor een aardige huuropbrengst van de DVD. De film richt zich dus puur op het huidige, weinig eisende, TV-publiek. De liefhebber van cinema wordt geadviseerd hier zoveel mogelijk afstand van te nemen. De sporadische aanwezigheid van de vreselijk misplaatste Vinnie Jones kort die afstand ook niet in.Zeperd
Nu wordt van een dergelijke film niet verwacht dat het audiovisueel allemaal in orde is of dat er geniale shots om de hoek komen kijken. Regisseur Alan Pao probeert nog te experimenteren op het gebied van versnelde beelden en editing, maar die lijken nergens op. Pao gaat geforceerd te werk om het huidge tv-publiek, die dit soort geintjes de laatste jaren te snel gewend is geraakt, van verveling af te houden. Een reguliere soapaflevering duurt immers niet langer dan 25 minuten. Dit geldt ook voor de soundtrack, die voornamelijk uit Hip-Hopnummers bestaat en de score die zijn gelijke kent in een duizendtal andere identieke, inspiratieloze scores.Dit falen buiten beschouwing gelaten, is de laatste redding te vinden in het verhaaltechnische aspect. Een soap houdt de kijkers namelijk ook gekluisterd aan de buis met de grootste clichés of moraalkwesties. De film in deze context plaatsende, slaagt in zijn poging tot het vertellen van een verhaal over kind/ouders kwesties, huisarrest, foute vriendjes, drugsgebruik en zijn verschrikkelijke consequenties, vreemdgaan, kortom; alles wat men op een doordeweekse avond kan verwachten in een aflevering van Goede Tijden, Slechte Tijden. En o ja, mooie mensen! Trouwens, niet dat de kans groot is, maar blijf niet tot het einde van de aftiteling zitten. Kans is groot dat je hier de meest idiote en suggestieve eindscène uit de filmgeschiedenis tegen het lijf loopt.






