De ingrediënten
Daar was dan de druppel. Nadat zijn vriendin (Elizabeth Banks) het heeft uitgemaakt en hij tijdens het aanprijzen van het smerige energiedrankje Minotaur voor de zoveelste keer naar een zaal ongeïnteresseerde pubers kijkt, knapt er iets bij de uitgebluste Danny (Paul Rudd). Hij ramt de auto van de zaak in een dure fontein en wordt samen met zijn levenslustige partner Wheeler (Seann William Scott) voor de keus gesteld: de gevangenis in of meedoen aan Sturdy Wings, een opvangprogramma voor probleemkinderen. Ze kiezen voor het laatste, maar daar krijgen ze al snel spijt van.
Vergeleken bij de mentale martelgang die ze bij Sturdy Wings ondergaan, is de gevangenis namelijk een waar paradijs. Wheeler wordt opgezadeld met de vuilgebekte Robbie (Bobb’e J. Thompson), een 11-jarig nest dat erg zijn best doet zo gangsta mogelijk te zijn. Danny zit opgescheept met Augie (Christopher Mintz-Plasse), een wereldvreemde puber die in zijn vrije tijd met piepschuimen zwaarden veldslagen uitvecht in het fictieve Laire. Veel uitersten dus die. wanneer bij elkaar gegooid. voor lekker veel grappig gedoe kunnen zorgen.De cocktail
De karakters zijn dus alvast uiteenlopend genoeg en worden vertolkt door aardig komisch talent. Paul Rudd kennen we inmiddels als vaste kracht in films van Judd Apatow waarin hij bewezen heeft erg komisch uit de hoek te kunnen komen. Seann William Scott heeft natuurlijk furore gemaakt als Stifler. Augie wordt ingevuld door Christopher "McLovin'" Mintz-Plasse. Alleen Bobb’e J. Thompson heeft nog weinig laten zien.Goed dan, aardige cocktail aan personages en leuke acteurs. Nu de grappige verwikkelingen en dialogen nog. Liefst vier man bogen zich over het script, waaronder Paul Rudd en de regisseur zelf. Met name Rudd drukt namens de Apatow-stal zijn stempel op de film. Er wordt zonder schroom gevloekt, veel verwezen naar populaire cultuur en het ene randpersonage is nog krankzinniger dan het andere. Koren op de molen van Scott, die zich als een vis in het water voelt, maar wel een beetje blijft hangen in zijn Stifler-personage. Rudd is gelukkig perfect tegengewicht als stoïcijnse sarcast. De twee jonkies kunnen zich optrekken aan hun ervaren tegenspelers. Helaas is Mintz-Plasse waarschijnlijk gedoemd om in dit soort rollen getypecast te blijven, want hij doet het gewoon zo leuk.
De afdronk
Wat verder nog te zeggen? Misschien vervelend dat er toch weer een moraal aan te pas komt. Want stiekem zijn die 'probleemkinderen' gewoon onervaren mensen die het moeilijk hebben met hun thuissituatie. Omdat ma nooit thuis is en pa helemaal verdwenen. Of omdat ma hokt met één of ander alfa-mannetje dat totaal geen zicht heeft op de psychische schade die hij bij zijn stiefzoon aanricht.Maak je geen zorgen, natuurlijk pakt het uiteindelijk allemaal goed uit. Het verloop is voorspelbaar en de ontknoping zoet. Daar kun je over vallen, want het oogt allemaal zo makkelijk en doorsnee. Maar het is beter om daar niet teveel over in te zitten en gewoon lekker onderuitgezakt te genieten van de absurde situaties, maffe typetjes en rappe dialogen. Lukt je dat, dan zal Role Models je vrolijk stemmen.
