De eerste viool
Doodzonde. Want daar waren ze dan eindelijk: Deadpool, de mentaal instabiele grapjas met zijn dubbele katana’s; en Gambit, de charismatische womanizer met zijn ontploffende kaarten en bö-staf. Twee van de populairste mutanten uit het X-Men universum. In X-Men Origins: Wolverine spelen ze de tweede viool.
Alles draait namelijk om James Howlett, de oorspronkelijke naam van Logan/Wolverine. Na een tragedie in de familie een slordige 150 jaar geleden, ontwaken zijn krachten. Zij aan zij met zijn halfbroer Victor, die eveneens begiftigd is met regeneratie en klauwen, vecht hij zich in de uitstekende begintitels een weg door de geschiedenis. Dan komt Wiliam Stryker (Danny Huston, die eens bij Brian Cox op de koffie moet komen) ten tonele. Hij geeft James en Victor een plaats in Team X, een elite eskader van mutanten. Al snel komt James, inmiddels omgedoopt tot Logan, er echter achter dat zijn wereldbeeld niet strookt met die van Stryker en zijn broer. Hij piept er tussenuit en gaat samen met schooljuf Kayla in een blokhut in het Canadese hooggebergte wonen. Wanneer Kayla vlak nadat Stryker weer opduikt wordt vermoord, beseft Logan dat hij niet langer voor zijn verleden en zichzelf weg kan rennen, maar juist keihard de confrontatie aan moet gaan.De tweede violen
En dat is nog maar het begin. Genoeg backstory voor Wolverine dus, alleen betekent het wel dat de interessante groep nieuwe mutanten zonder pardon moet wijken. En dat is jammer. Want Liev Schreiber (als Sabretooth) en Ryan Reynolds (als Deadpool) hebben veel charisma en hadden hun personages met respectievelijk weinig en veel woorden erg aangenaam in kunnen vullen. De scenaristen presteren het echter om Reynolds nauwelijks drie volzinnen te geve, terwijl zijn personage zogenaamd zijn mond niet kan houden. Schreiber daarentegen moet juist de ene na de andere foute oneliner opdreunen. Iets is daar niet helemaal goed gegaan.Ook Gambit – toch bekend als een erg kleurrijk figuur – wordt volledig geneutraliseerd. Zijn aanwezigheid is voor het verhaal totaal inwisselbaar met elke willekeurige mutant en de onervaren Taylor Kitch kan zich nergens laten gaan. Hij strooit een dozijn kaartjes, springt wat en zwiept drie keer met zijn stok en dat is het dan. Fans worden er waarschijnlijk niet warm van. Jackman blijft dankzij zijn vele lines als enige overeind. Zowel zijn voorbereiding (een trainingsprogramma voor topatleten) als zijn prestatie zijn bewonderenswaardig. Maar de film kan hij er niet mee redden.
De dirigent
De Oscarwinnende regisseur Gavin Hood (Tsotsi, Rendition) faalt namelijk volledig in het creëren van suspense en adrenalineverhogende actiescènes. Warrig geschoten (een deel van de crew zat ook bij Bourne 3) en matte choreografie. De acrobatische capriolen en kleurrijke krachten moeten juist goed zichtbaar zijn, niet in een flits voorbijkomen. De spaarzame longshots en beeldvertragingen doen geforceerd aan en kunnen het tij niet keren.Wanneer de personages dan niet innemend genoeg zijn (zoals in X-Men 1 en 2), en de actie niet meeslepend genoeg (zoals in deel 3) dan begint ook het melodramatische effectbejag in negatieve zin op te vallen. Wolverine die stoer voor een vlammenzee wegloopt of tot twee keer toe zijn handen ter hemel heft en een quasiwanhopige oerkreet slaakt. Denk de (natuurlijk uitstekende) special effects even weg en het is net of er een Stallone-vehikel wordt geprojecteerd. Hood zakt pijnlijk door het ijs en levert een middelmatige film af.
