Nooit echt gepraat
De Engelse schrijver Blake Morrison schreef het boek When Did You Last See Your Father? naar aanleiding van de dood van zijn eigen vader Arthur. In deze boekverfilming brengt Blake tijd door in zijn ouderlijk huis, terwijl zijn vader op zijn sterfbed ligt. In die dagen denkt hij terug aan alle onuitgesproken conflicten tijdens zijn jeugdjaren. Ook broedt hij op het gesprek dat nog moet plaatsvinden en waarin hij eindelijk een confrontatie met zijn vader wil aangaan. "Een heel leven lang probeer je een gesprek te vermijden en voor je het weet, is het te laat." Aldus Blake Morrison, die op zijn veertigste vaststelt dat hij nooit écht met zijn vader gepraat heeft.
Het non-lineaire When Did You Last See Your Father? schiet voortdurend heen en weer in de tijd. In de mooie openingsscene zien we hoe de levenslustige plattelandsdokter Arthur en zijn familie op weg zijn naar de paardenrennen. Van de file trekt hij zich niets aan en hij scheurt met zijn auto langs de stilstaande wagens op de weg. Tot grote schaamte van zijn vrouw weet hij zich met zijn mooie praatjes ook nog eens in de vip-box te praten. Voor de kleine Blake is zijn vader iemand die hij verafgoodt, hoewel dat beeld in de loop der jaren sterk veranderd. In zijn tienerjaren geneert de Dostowjeski liefhebber zich steeds meer voor zijn vader, die met zijn onconventionele humor hem het schaamrood op de kaken brengt en als 'sekspolitie' op de meest onbehoorlijke momenten zijn kamer binnendendert.Vader, zoon relatie
Voor het grootste gedeelte is When Did You Last See Your Father? een meditatieve reflectie op de moeizame relatie tussen vader en zoon. Dat mag klinken als niet bijster origineel materiaal, toch weet regisseur Anand Tucker (Hilary and Jackie) de aandacht vast te houden met een aantal mooie scènes waarin de vader, zoon relatie soms pijnlijk herkenbaar wordt gemaakt. Acteur Jim Broadbent (Moulin Rouge) steelt als vader Arthur praktisch elke scene en diept zijn rol meer uit dan de zoveelste moppentappende vader. De scènes die zich afspelen tijdens de jeugdige jaren van Blake behoren dan ook tot de beste van de film en laten op mooie wijze zien hoe de vader en zoon relatie zich ontvouwt. Tel daar een familiegeheim bij op en er is genoeg stof voor veel dramatische ontwikkelingen.De verhaallijn van de volwassen Blake komt helaas niet altijd goed uit de verf. Dat komt vooral door de afstandelijke wijze waarop de regisseur zijn acteurs filmt, veelal via spiegels en van een afstandje. Daardoor voelt ook de relatie tussen vader en zoon erg afstandelijk aan. Daarnaast kijkt Colin Firth als de volwassen navelstarende zoon van veertig niet veel meer dan glazig voor zich uit en weet hij de dramatische ontwikkelingen nauwelijks invoelbaar te maken, terwijl dat toch het meest aangrijpende deel van de film zou moeten zijn. Veel beter zijn dan ook de jonge jaren van Blake die bijvoorbeeld rijles van zijn vader krijgt op het strand. Er zit dan ook zeker wel een hart in When Did You Last See Your Father?, hoewel dat soms een beetje moeilijk te vinden is.
Klik voor vergrotingen...
