Plezier in film
Burn After Reading, de titel doet hinten naar gevoelig leesvoer dat eventueel een gevaar voor de wereldorde met zich meebrengt. Informatie is er inderdaad te vinden, maar of die gevoelig is, is een tweede. Het gaat hier om de memoires van Osbourne Cox (John Malkovich), een voormalige CIA-agent die na zijn ontslag begint aan zijn 'boek'.
Zijn inhalige en overspelige vrouw ziet de digitale versie daarvan aan voor hun financiële gegevens en gaat ermee aan de haal. Wanneer die gegevens vervolgens op straat komen te liggen, zien twee sportschoolmedewerkers (Brad Pitt, Franic McDormand) het aan voor gevoelige 'shit' en proberen de gefrustreerde Osbourne te chanteren. Dat leidt tot meer problemen dan ze aankunnen.Het plezier spat van de acteurs af in Burn After Reading. Om grote namen als George Clooney en Brad Pitt zo losjes te werk zien gaan in een film die alle pretentie voorbij lijkt te schieten, is erg verfrissend en haast openbarend. Eens geen rollen die erop gericht zijn zoveel mogelijk tere zieltjes en de Academy Awards-juryleden om te krijgen, maar rollen die zelfs op het lijf geschreven lijken te zijn van deze grote namen. Vooral Pitt is een genot om naar te kijken. Chad Feldheimer, Pitts personage, is samen met Donny (Steve Buscemi) uit The Big Lebowski, misschien wel de meest naïeve, maar goedaardige loser die je in een Coens-film zult tegenkomen. Prachtig hoe hij zich al sportend en onder het genot van zijn iPod nestelt in een chaos, waar zelfs de CIA geen grip meer op lijkt te hebben.
Loser-epos
The Big Lebowski is de eerste film die te binnen schiet, wanneer Burn After Reading zich ontrafelt. Ook die film kreeg het voor elkaar bijna compleet te teren op de meest idiote personages die de revue passeren, opgehangen aan een kapstok van een veelwillende, maar eigenlijk nietszeggende plot. Enig verschil is dat The Big Lebowski cinematografisch en auditief nog wat meer te bieden heeft dan Burn After Reading, die op dit vlak jammer genoeg niet bijster interessant is. Het wordt voldoende gecompenseerd door de absurde plot en dito personages en de politiek getinte plot nodigt eerlijkheidshalve niet gelijk uit tot surreële 'dreamscapes', maar moet de vergelijking gemaakt worden, dan komt The Big Lebowki tóch als sterkste film uit de bus.De Coens lijken een patent te hebben op merkwaardige, maar zeer amabele losers en ook in Burn After Reading kan niet anders geconcludeerd worden. Ook John Malkovich, hoewel zijn snobbistische personage Osborne Cox daar anders over zou denken, is net zo’n grote loser als de paranoïde George Clooney of de ongelukkige en naar liefde snakkende McDormand, die ook hier weer, na Fargo, een puike prestatie neerzet. Burn After Reading is een loser-epos waar de liefhebber van gortdroge humor een hoop plezier uit zal halen. De Coens hadden George Clooney een serieuze rol beloofd, na twee films waar hij niet als de slimste wordt neergezet, maar zullen zij de tijd hiervoor wel weten te maken in hun overvolle agenda? Er zijn alweer twee nieuwe projecten in post-production van deze twee workaholics, die na het succes van No Country for Old Men deze adempauze wel goed konden gebruiken.




.jpg)
