Stofhappen
Misschien heeft hij gewoon last van een depressie. Want 15 jaar nadat Skynet de Aarde onder atoombommen bedolf, is het een dorre bedoening. De lucht heeft een vreemde beige kleur, metropolen liggen in puin, eten en drinken is schaars en overal blijven brandjes mysterieus lang wakkeren. John Connor (Christian Bale), die inmiddels carrière heeft gemaakt binnen het verzet, ploegt zich met zijn collega’s een weg door het troosteloze landschap in een poging de machines te bestrijden. Maar het is een gevecht van één David tegen een leger Goliaths en Connors hoop vervliegt langzaam maar zeker.
Zich bewust van Connors mythische status is Skynet ondertussen druk bezig met het vervaardigen van een nieuw soort Terminator: een hybride tussen mens- en machine. Een proefkonijn van de experimenten, Marcus (Sam Worthington), weet door Connors toedoen te ontsnappen, maar het is lastig toeven in het post-apocalyptische Amerika als je laatste herinnering je eigen executie is. Gelukkig kan hij zich wegwijs laten maken door een jonge Kyle Reese (Anton Yelchin). Samen gaan ze op zoek naar Connor om zich aan te sluiten bij het ondergrondse.Zoals altijd worden de helden van het verhaal bij hun zoektocht op de hielen gezeten. Ditmaal echter niet door één schier onverwoestbare Terminator, maar door een uitgebreid scala aan machines, variërend van behendige motors tot gigantische kolossen die mensen levend vangen terwijl ze met een laser auto’s aan flarden schieten. Klinkt gevaarlijk, maar er gaat een stuk minder dreiging van ze uit dan van Schwarzeneggers T-100 en Robert Patricks T-1000. Menselijk aandoende vijanden die onmenselijke dingen doen zijn nu eenmaal het engste van allemaal. Zeker wanneer ze Arnie heten (hint hint). Daarbij zijn ze lang niet zo onverwoestbaar als Terminators zouden moeten zijn.
Ik denk, dus ik ben?
Connor ligt ondertussen in de clinch met de opperbevelhebber, die niet zoveel moeite heeft met enkele onschuldige slachtoffers in de oorlog met de machine. Maar bovenal heeft Sjonnie moeite met zichzelf. En met zijn toekomst. Want het moment dat hij een zekere Kyle Reese naar het verleden moet sturen zodat die zijn moeder van hem kan bezwangeren (lees het nog even terug, het klopt!), komt akelig dichtbij. Wat zal er gebeuren als het moment voorbijflitst? Is de oorlog dan voorgoed verloren?Een identiteitscrisis van Marcus, filosofische vragen bij Connor, de kwestie van mensenoffers ten behoeve van het grotere geheel… het is allemaal geouwehoer dat deze actiefilm volledig de das om doet. Want waar in het luchtige derde deel sommige plotholes nog door de vingers konden worden gezien, neemt deze film zichzelf zo serieus dat het de schrijvers echt niet vergeven mag worden dat Connor met enkel een “override”-commando Skynet-HQ binnenwandelt of dat de voertaal tussen de machines daar Engels is. Alsof dat nog niet genoeg speelt Christian Bale verveeld en chagrijnig op de automatische piloot, terwijl ironisch genoeg Sam Worthington, wiens personage voor het grootste gedeelte uit metaal bestaat, wél een snaar weet te raken.
Wat er dan uiteindelijk nog overblijft? Je standaard Hollywood rompslomp met veel botte actie, schrapend metaal en ontploffingen. In de voorgaande delen was het leuk. Hier door bovengenoemde factoren meestal niet.
