Vier gloednieuwe films van anderhalf uur die om wat voor reden dan ook een dubieuze reputatie hebben, worden vertoond voor een uitzinnig publiek dat er een sport van maakt om bij iedere vrouw onkuize verwensingen naar het scherm te jubelen. Het hoort er allemaal bij en om aan te tonen dat het hier niet gaat om een seksuele aanval, doen de vrouwen in de zaal ook lustig mee. Nieuw aan de Nacht was de 'Scream Queen Contest' waarin een twaalftal vrouwen onder de bezielende leiding van Jan Doense hun beste gil aan het publiek lieten horen. Hoogtepunt was de meid die gillend en al Doense beetpakte en tezamen de trap aflazerden onder het bioscoopscherm... er vielen geen gewonden.
Reeker
Met deze titel begon de Nacht en het was ook maar goed dat met deze film begonnen werd, want hij zoog (in de credits werden we erop gewezen dat beziging van termen als 'stinken' niet als bar origineel werd beschouwd) mega. Soms vraag je je af waarom een film wordt gemaakt en dat gevoel bekroop ons gedrieën in de nabespreking van Reeker.
Het verhaal sloeg al nergens op (een groepje jongeren dat strandt bij een verlaten motel en daar wordt bestookt door een soort geest), maar de horror was ook nog eens graatmager. De slachtingen waren veelal buiten beeld of uiterst vaag en de spanning was nihil. Een bittere tegenvaller die soms onbedoeld en onbegrijpelijk komisch werd, bijvoorbeeld wanneer twee van jongeren in een tentje gaan maffen terwijl ze op 10 meter van een hotelkamer zitten. Enige leuke aan de film is de bloederige opening, het zet je echter onbeschaamd op het verkeerde spoor.
Te allen tijde te ontwijken, alhoewel hij nog wel maandag om 15.45 draait in de Cinerama.
2001 Maniacs
Het kon alleen maar beter worden en dat gebeurde ook. 2001 Maniacs (een remake van H.G. Lewis' film uit 1964) is een aardige horrorsplatter waarin (wederom) een groepje jongeren stranden op een vervelende plek.
Ditmaal komt de frisse jeugd terecht in een dorp dat nog in de waan leeft van het Amerikaanse Confederale Zuiden. Onder leiding van de burgemeester (een rol van cultheld Robert 'Freddy Krueger' Englund) worden de jongeren één voor één bruut afgeslacht. De humor in deze film is echt zeer fout, oversekste grappen en extreme bloedbaden zijn geen uitzondering. De opbouw is verplicht, maar hij verveelt geen moment. Echt zo'n titel voor een horrormarathon, veel naakt, veel bloed en veel foute humor. Wat wil je op een dergelijke avond nog meer?
Evil Aliens
In de traditie van films als Bad Taste is Evil Aliens ook een film die het moet hebben van goedkope effecten, duf uitziende aliens en ontzettend flauwe humor. Maar net als in Jackson's eersteling werkt het recept ook hier.
Het begin is dan wel erg traag (de beruchte 'anal probe' scène in het begin heb ik helaas gemist omdat ik op was gestaan voor de WC (loooserd! uche... red.)), maar de laatste drie kwartier zijn een hilarische opeenstapeling van grappen, afgehakte ledematen en ander vertier. Veel meer valt er over deze film eigenlijk niet te zeggen, je moet er van houden maar dan heb je ook anderhalf uur goed vermaak.
Shadow: Dead Riot
Al half murw geslagen door al die films achter elkaar, was een film als Shadow: Dead Riot niet iets waarop we zaten te wachten. Het eerste uur van de film is ronduit vervelend, mede vanwege het ontbreken van een verhaal en de onvoorstelbaar slechte beeldkwaliteit. Soms had je het idee dat je naar een homevideo zat te kijken.
Tony 'Candyman' Todd speelt de rol van een ondode seriemoordenaar die samen met een aantal zombies voor veel onheil zorgt in een vrouwengevangenis. Dit is het laatste half uur van de film, daarvoor is het vooral een exploitatie film met daarin veel vrouwelijk naakt en een aantal 'cat fights'.
Maar goed, in de laatste 30 minuten wordt er nog wat van het drama goed gemaakt door een gruwelijke overdaad aan bloed en extreme ranzigheid. Laat ik u één sprekend voorbeeld geven: een baby is veranderd in een zombie en komt bij zijn onwetende moeder die hem de borst geeft, met als gevolg een afgehapte tepel, vloeiend bloed in afdoende mate en moedermelk als uitsmijter.
Geen eenvoudige consumptie, dit slot van Shadow, maar als je al zes uur lang (ik al 10 uur) in de banken zit geef je er nog nauwelijks om. Hetzelfde geldt voor de ridicule superkrachten van gevangene Solitaire die in haar eentje een compleet zombieleger te lijf gaat.
Dit is echt zo'n film die je alleen maar op een festival zult zien, dus mocht je nog tijd over hebben en beschikken over een niet al te volle maag, ga dan dinsdag om 16.00 naar de Cinerama en laat je verassen door al dit vunzigs. Verwacht echter geen goede film.
Nachtelijke overpeinzing
Dit was mijn eerste Night of Terror (Marnix was er 'al' voor de tweede keer) en ik weet nog niet helemaal zeker of ik het volgend jaar overnieuw zal doen. Vier films achter elkaar kijken is op zich al zwaar, het wordt nog moeilijker als je al overdag enkele films hebt gekeken, maar pas echt vervelend wordt het wanneer enkele lieden in de zaal het presteren om acht uur lang 'hoer' te schreeuwen en dus als bijkomend nadeel het filmgeluid oorverdovend hard staat.
Het is echter wel een belevenis die aan te raden is, al was het maar vanwege het feit dat je films krijgt te zien die anders nooit te bezichtigen zijn. Natuurlijk zit er een vreselijke titel tussen (Reeker was echt beneden alle peil), maar voor een keer is de Night of Terror een aanrader.
Wees echter ervan bewust dat je van de films zelf niet veel mee zult krijgen, de ondertiteling ontbreekt bij dit soort obscure werkjes en zeker tijdens de eerste film schreeuwt iedereen maar een end weg. Maar goed, over het algemeen is het een leuke bezigheid en het onwerkelijke gevoel dat een mens ontwaart als hij in de late ochtend (zo rond achten) de bioscoop verlaat is op zich al een ervaring waard.
