De Frans Canadese (daar doen lui uit Quebec erg strikt over) film Saint Martyrs of the Damned draait om de journalist Flavien die werkt voor een obscuur spektakelblad. Zijn nieuwe opdracht is om een vaag gat te bezoeken en daar verschillende mysterieuze verdwijningen te onderzoeken.
Eenmaal in het dorp aangekomen, dat de filmtitel als naam kent, wordt onze held op sokken meteen in allerlei rare zaken gezogen. Zijn fotograaf verdwijnt al snel en zelf komt Flavien in contact met dode mensen en de niet al te aardige boerenbewoners. Stukje bij beetje komt Flavien dichter en dichter bij de gruwelijke waarheid die het dorp krampachtig geheim probeert te houden.
De schrikscènes in het Frans gesproken Saint Martyrs of the Damned zijn ook echt scènes waarin je half uit je stoel vliegt en de effecten zijn zeer behoorlijk te noemen. Het doet soms een beetje denken aan zo'n oude Sherlock Holmes film, waarin de detective in een eng dorp obstakel na obstakel tegenkomt. Doet u hierbij de bovennatuurlijke horrorelementen en u komt uit op een vakkundige en bij vlagen erg spannende thriller .
Renaissance: Supersfeervolle zwart wit animatie uit Parijs
Renaissance is een animatiefilm over keiharde politieagent Karas (stem van Bond to be Daniel Craig) die in een futuristisch Parijs een ingewikkelde zaak moet zien op te lossen rondom de verdwijning van een hooggeplaatste wetenschapster. Karas krijgt de hulp van de zus van de wetenschapster, die echter maar weinig loslaat over haar relatie met d'r zus. Karas is vastbesloten om de zaak op te lossen en werkt zich aldus danig in de nesten met hoge bedrijfsbonzen en de plaatselijke overheid.
Daar waar de meeste animatiefilms zich onderscheiden door het overdadige kleurgebruik kent Renaissance enkel zwart en wit als kleuren (op één scène na waarin een man een kleurentekening maakt). Dit is in het begin even wennen, zeker omdat de contouren wat moeilijk in te schatten zijn. Maar al gauw is het puur genieten van de stijlvolle beelden van regisseur Christian Volckman die met deze film weer een nieuw hoofdstuk aanboort in de wonderlijke animatiewereld.
In een soort mix van Sin City, Blade Runner en film noir ontstaat een wonderlijke politiethriller die de ene na de andere mooie sequentie kent. Hoogtepunten zijn de strakke achtervolgingsscène met hypermoderne Citroëns en een even zo mooi vuurgevecht op een bosrijk balkon. De animatiefilm biedt als geen ander medium de mogelijkheid de werkelijkheid te reconstrueren en onmogelijke effecten te creëren.
Renaissance slaagt volledig als visueel hoogstandje en kent daarnaast ook nog een overtuigend plot. Een absolute aanrader die hopelijk later dit jaar nog een reguliere release in Nederland zal krijgen.
The Trip: Vergeten LSD klassieker
In het Roger Corman programma is één van de meest aansprekende titels zeker The Trip, een merkwaardige film over een man die zijn stukgelopen huwelijk probeert weg te werken met een LSD trip. Begint de film nog als een standaard relatiedrama, al na zo'n vijf minuten neemt Peter Fonda de LSD in en daarna is het 80 minuten doldwaze lichteffecten en onlogische narratieve volgorde.
De film is in veel landen verboden vanwege de zogenaamde verheerlijking van drugsgebruik, iets wat Corman zelf tegenspreekt. Hij wilde gewoon een film maken over drugs zonder er een waardeoordeel over uit te spreken.
Waar hij wel duidelijk in is, is in de anti drugs propaganda die in het begin van de film is geplaatst door de Amerikaanse regering. In de opening wordt een monoloog gehouden waarin wordt gewezen op de duivelse gevaren van LSD, iets wat door Corman wordt weggewuifd als 'complete nonsense'.
The Trip is verkrijgbaar op DVD voor degene die eens een afwijkende en buitengewoon vreemde ervaring willen hebben met een film. Met onder meer Peter Fonda, Susan Strassberg en Bruce Dern.
CSA: The Confederate States of America: Confederale overheersing als realiteit
Nummer 1 in de publieksprijs was tot vandaag de mockumentary CSA: The Confederate States of America, een bij vlagen briljante en messcherpe kijk op een 'wat als…' scenario, dat ervan uitgaat dat het Confederale Zuiden de Amerikaanse Burgeroorlog wint. Een gewaagde documentaire die in de VS voor veel roering heeft gezorgd, mede daardoor is de film in armen gesloten door de militante Spike Lee.
In verschillende segmenten wordt een nieuwe geschiedenis van de VS gegeven die nu door het leven gaan als CS, waarin zwarten (in de film darky's genoemd) tot in het heden slaven zijn van de blanken. Tussen de geschiedenisles door wordt, net alsof het een echte televisie-uitzending zou zijn, ruimte gegeven voor talloze reclamespotjes, als een reclame over een halsband voor slaven of 'Niggerhair', een sigarettenmerk, die de CS propageren.
CSA is ijzersterk omdat de film niet op zichzelf staat. Uiteraard is het allemaal nep, maar zo ver van de waarheid ligt de film niet. 'Niggerhair' was een echt sigarettenmerk in de VS en de minderwaardige behandeling van zwarten is niet eens zo'n ver verleden in de VS. Het maakt CSA misschien wel erg grappig, maar constant ligt een kern van waarheid om de hoek.
Briljante grappen zijn er echter in overvloed. Elvis Presley die vlucht naar Canada omdat hij zwarte muziek zou maken, DW Griffith (regisseur van de beruchte film Birth of a Nation) die een film maakt over een met zwart beschminkte Abraham Lincoln en de omgekeerde aanval op Pearl Harbor, nu zijn het de Amerikanen die beginnen. Soms slaat de film ook wat door in zijn boodschap, zo is er een erg flauwe en niet ter zake doende grap over de Clinton-Lewinsky affaire.
Dit moet regisseur Kevin Willmott echter direct vergeven worden, want CSA is een uiterst sterke documentaire. Zeker sinds de overstroming in New Orleans en omstreken nog eens extra heeft aangegeven dat de zwarte bevolking in de VS nog steeds niet gelijkwaardig wordt geacht aan de blanken.
