Q: Hoe heb je dat Russische accent in Hitman onder de knie gekregen?R: Ik heb met dialectcoach Tim Monich gewerkt. Hij werkte ooit met Gary Oldman aan diens Amerikaanse accent (voor Oliver Stone’s JFK, red.) en dat zette hem op de kaart. Tim werkt momenteel over de hele wereld, alle grote sterren huren hem in. Ik heb slechts een maand met hem gewerkt, maar hij was geweldig. Hij leerde me de basis en zorgde ervoor dat ik klaar was om naar Bulgarije te gaan voor de opnames. Ik had ook wel een goed begin, want de eerste twee weken dat ik ging draaien had ik eigenlijk nog geen woord tekst.
Ach, en als ze in één land zeggen dat ze me niks vinden omdat ik niet goed Russisch spreek, dan is dat prima. Er zijn nog genoeg mensen over de hele wereld die het horen en vinden dat het Russisch klinkt. Ik bedoel, ik doe mijn best om mijn accent echt te laten klinken, meer kan ik gewoon niet doen. En genoeg journalisten die de film zagen hebben al tegen me gezegd dat ik een goed Russisch accent had. En Olga (Kurylenko, red.) wist ervoor te zorgen dat ik me helemaal goed voelde toen ze zei: “Soms dacht ik echt dat je Russisch was”. Yes!
Q: Heb je het spel Hitman ook gespeeld?
R: Nee, ik ken het spel helemaal niet. Ik was bezig met opnames van het tweede seizoen van Prison Break in Dallas en ging meteen door naar Bulgarije voor de opnames van Hitman. Ik had ook geen tijd om het te spelen. Toen ik klaar was met Hitman ging ik meteen terug naar Dallas om het derde seizoen van Prison Break op te nemen. Ik zal uiteindelijk toch eens naar dat spel moeten kijken, want veel mensen vragen me er iets over. Ik had echter niet het idee dat ik het hoefde te kennen. Ik las het script en toen ik onderaan de eerste bladzijde was gekomen, vond ik het intrigerend genoeg om ja te zeggen.
Q: Zou iemand die in de film zat het spel hebben gespeeld?
R: Ik denk dat Tim (Olyphant, red.) het spel wel kent. Velen zeggen namelijk dat hij erg op Agent 47 lijkt.
Q: En toch zegt hij dat hij enkel wat screenshots heeft gezien, meer niet.
R: Wow, hij heeft het nog nooit gespeeld?! Mijn personage zit er overigens helemaal niet in, of wel?
Q: Nee.
R: Whew! Dus niemand kan me vertellen hoe ik het precies had moeten doen!
Q: Wat heb je precies gedaan om jouw personage uniek te maken?
R: Ik heb niets toegevoegd aan wat er in het script geschreven stond over mijn personage. Het maakt niet uit hoe groot een rol is, je probeert zoveel mogelijk na te denken over het leven van het personage en je probeert hem op deze wijze compleet te maken. Je moet proberen eruit te springen. Wat ik bijvoorbeeld geweldig vond is de gigantische climax tussen mijn personage en Agent 47. Het grappige is ook dat ik helemaal geen tijd had om het script uit te lezen voor ik 'ja' zei tegen de rol. Ik had het script pas uitgelezen toen ik al in het vliegtuig naar Bulgarije zat. Ik had die climax dus nog helemaal niet gelezen, maar ik wist genoeg over de film en was zeker dat ik de film wilde doen.
Kijk, ik ben dol op Prison Break en vind het werken aan die show helemaal geweldig, maar het probleem met het spelen van een rol als die van T-Bag is, dat de hele wereld me vervolgens enkel kent als T-Bag. En die mensen gaan de komende veertig jaar mijn rekeningen niet betalen. Prison Break zal over een paar jaar eindigen en wat moet ik dan doen? De wereld rondreizen en T-Bag’s grootste hits zingen? Haha, dat gaat zeker niet gebeuren.
Q: Dan kun je altijd nog cameo’s doen.
R: Oh ja, haha. ‘Hier is ie dan en nógmaals speelt hij T-Bag!’ Nee, ik doe een ding maar één keer. Ik zal dus T-Bags manieren, die tong van hem en het accent niet meer doen. En toen ik het script van Hitman las en ik zag een Russisch accent, wist ik meteen dat het geweldig zou worden. Ik had dit genre ook nog nooit gedaan. Dat James Bond-achtige genre.
Q: Hoe vond je het om een film te doen dat gebaseerd was op een videospel?
R: Ik moet je vertellen dat je leven flink begint te veranderen als je kinderen krijgt. Mijn zoon is nu vijf jaar oud en ik krijg momenteel steeds meer tijd om andere dingen te doen, ik kan vaker uit. Maar ik ben niet iemand die veel films ziet en ik kijk al helemaal geen televisie. Dus het is best moeilijk om alles te volgen als je al die dingen helemaal niet meekrijgt.
Nu hoorde ik wel dat films gebaseerd op videospellen het goed doen. Maar ook al wist ik niet dat mijn personage niet in het spel zat, ik wilde het spel toch niet spelen. Ik wilde het niet zien of beïnvloed worden door het spel. Het is tenslotte een soort tweedimensionale versie van wat ik zou gaan doen, dus een beetje onwetendheid is niet verkeerd. En als mijn personage dan wel in het spel zou zitten, zou ik geen zorgen hebben om vergeleken te worden met die gast. Ik weet immers toch van niets.
Q: Was je niet bang dat je getypecast zou worden als je na T-Bag nog een schurkenrol op je zou nemen?
R: Ik ben momenteel zelfs in gesprek voor de rol van slechterik in de nieuwe Bond-film. Maar weet je, ik hou van werken en op zakelijk niveau zijn er twee manieren om er naar te kijken. Eén daarvan is, dat ik de rest van mijn leven slechteriken speel. Ongeveer acht jaar geleden speelde ik Bobby Kennedy (in Larry Shaws Jackie, Ethel, Joan: The Women of Camelot, red.), maar ik denk dat momenteel niemand me zou casten als Bobby Kennedy, nu ik Prison Break en Hitman heb gedaan. Maar ik weet dat ik het kan. Ik hou van komedie en ik zou dolgraag een keer wat zwarte humor doen.
"Ik ben nog steeds ontzettend gefascineerd door de duistere kant"
Ik denk dat er ook een andere manier is. Jarenlang kreeg ik te horen dat ik erg geschikt voor een rol was, dat ik meer aan de rol wist toe te voegen, maar dat ze me niet konden casten omdat ik geen naam had. Inmiddels heb ik een naam en kan ik in grote films de rollen spelen die ik graag wil spelen. Zo weet ik nog goed dat ik in Venetië aan het filmen was voor Woody Allens film Everyone Says I Love You, waarin de vrouw die Woody Allens dochter speelde het script las en hardop riep dat ze twijfelde over haar rol omdat ze een prostituee moest spelen. Julia Roberts, die er ook bij zat, zei toen: “Maak je niet druk, schatje. Zo’n rol kan een ster van je maken”.Q: In welke fase zitten de onderhandelingen voor de Bond-film momenteel?
R: Ik heb geen idee. Momenteel ligt het in handen van Barbara Brocolli (producent van de James Bond films, red.) en ik heb gehoord dat ze het filmen uitgesteld hebben. Op zich zou het ideaal zijn, want ik heb nu pauze van Prison Break tot juni en ik zou de film dus prima kunnen doen voor we beginnen met het draaien van het vierde seizoen.
Q: Heb je hen al ontmoet?
R: Nee, ze zijn enkel bekend met mijn werk. Vooral omdat Prison Break enorm populair is in Engeland.
Q: Even terug naar de typecasting als slechterik; er zijn een hoop acteurs die zeggen dat ze juist liever een slechterik spelen.
R: Zolang het maar een echt persoon is, het moet wel een mens van vlees en bloed zijn. T-Bag van Prison Break zou in de handen van slechte schrijvers het misschien één of twee afleveringen uithouden. De televisie is wat dat betreft erg veranderd. Vroeger werd een walgelijk personage als T-Bag geen terugkerend karakter, maar juist iemand waar de helden zo snel mogelijk van af wilden. Nu is hij juist belangrijk voor het plot, dat was vroeger helemaal niet denkbaar.
De reden dat Hitman me zo beviel was, omdat ik aan het einde van de eerste pagina al doorhad dat Agent 47 een echte antiheld is, en dat is natuurlijk veel interessanter. Ik kan me herinneren dat iemand jaren geleden Robert DeNiro vroeg waarom hij zoveel slechteriken speelde en dat DeNiro zei: “Ik speel geen slechteriken, ik speel mensen die andere keuzes maken.”
Persoonlijk ben ik ontzettend gelukkig; ik ben getrouwd en heb een prachtig zoontje van vijf jaar oud. Toch ben ik nog steeds ontzettend gefascineerd door de duistere kant; de duistere kant van T-Bag en de duistere kant van Yuri (Marklov, red.). Yuri is een man die iets doet, hoewel hij weet dat het hem de kop zal kosten. Het is verraderlijk terrein. En dat vind ik er nu juist zo interessant aan.
Hitman is nu overal verkrijgbaar op DVD en BluRay.
