MM: Wint deze Mummy het van de eerste twee?BF: Ik denk dat de eerste en tweede film ook zo hun charme hadden. Deel één was een fantastische ervaring en de tweede was een remake van de eerste. Mensen wilden een vervolg en krijgen nu wat ze willen: een grote actie- en avonturenfilm met romantiek en af en toe een beetje eng, zonder dat het zo eng wordt dat je er nachtmerries aan overhoudt. Dat is ook de essentie van de film: om op locatie te gaan filmen en de omgeving tot leven te brengen en gebruik te maken van de rijke geschiedenis van het land. Iedereen is gefascineerd door deze geschiedenis. Loop maar eens door de grote expositieruimtes van het British Museum vol met Egyptische mummies. Ik heb voor deze films gesproken met een Egyptoloog, dat vond ik geweldig! Voor mij was het nog leuker dan het ontmoeten van een rockster, al moet ik zeggen dat ik Sting nog nooit ontmoet heb. Misschien denk ik er dan wel anders over, haha. Ik ben nu eenmaal een kind van de jaren ’70 en ’80!
MM: Heb je The Police gezien?
BF: Ik heb de band gezien in Montreal tijdens het filmen van Mummy 3. Ik heb er een T-shirt gekocht. Maar ik heb dus een egyptoloog ontmoet en het enthousiasme van die man blies me omver. Hij praatte over hiërogliefen alsof hij de krant van vandaag las. Dit is tekenend voor het enthousiasme voor dit onderwerp. Na het succes van de eerste twee films, was het dus gewoon wachten op een derde. Ik zat thuis bijna letterlijk ongeduldig naast de telefoon te wachten, met mijn vingers trommelend op de tafel. Uiteindelijk kreeg ik een telefoontje, twee jaar geleden. Stephen Sommers ging de derde film niet regisseren. Dus nu hadden we een goed script, maar nog geen regisseur. Gelukkig nam Rob Cohen die taak op zich.
MM: Waarom aan een derde film beginnen, terwijl je gewond bent geraakt tijdens het uitvoeren van stunts in de eerste twee films?
BF: Weet je, het herstelt vanzelf. Er zit nog steeds vocht in mijn knieën, maar ik heb de nodige APK-beurten ondergaan en mijn olie is vervangen. Ik heb enorm hard getraind voor we begonnen met het filmen. Niet zo zeer uit ijdelheid, maar meer om de film te overleven zonder dat ik hinkend over de finishlijn kom, zoals bij de eerste twee films. Voor dit deel hebben we gefilmd in China. Het was geweldig om daar te draaien! Het geeft de film ook een bepaalde authenticiteit mee, in plaats van dat alles CGI-gegenereerd is. Het moeilijkste van het filmen in China, was naar de set komen! De wegen zaten vol putten en gaten en in plaats van vierwielaandrijving, reden wij in van die nette Sedans. Niet echt een succes dus. Maar ach, het is enerverend om er echt te zijn. Deze film heb ik overigens alles uit de kast moeten halen wat ik geleerd heb over het werken met CGI uit de eerste twee Mummy’s. De technici kunnen heel veel met hun apparatuur, maar het luistert allemaal heel nauw. Er kan een heel enge yeti op me af komen lopen, maar als ik het monster net niet aankijk, omdat ik tijdens het acteren van de scène niet naar het afgesproken punt kijk, dan kunnen zelfs de beste CGI-mensen er niets aan doen. Ik heb dus zo efficiënt mogelijk proberen te werken. Het belangrijkste van werken met CGI is, dat je het publiek doet geloven dat het echt gebeurt. Zo lang je het zelf gelooft, kunnen de technici het met CGI ook mogelijk, én geloofwaardig maken.
MM: Miste je Rachel Weisz?
BF: Op het moment dat ik het script las, kon ik me niet voorstellen dat ze er niet bij zou zijn, dat ik haar stem niet zou horen, dat haar afwezigheid niet opgemerkt zou worden. Ik wist niet zeker of ze het nu wel of niet zou doen. Toen ik haar backstage zag tijdens een de Oscaruitreiking hebben we het er nog even over gehad. Ze is een vriendin, een collega, moeder en geweldig persoon.
MM: Geen smeekbedes?
BF: Van mij uit? Dat zou ik haar nooit aandoen. Ik heb ook kinderen. Ik weet dat het een risicovolle onderneming is om op je te nemen met een pasgeborene. Daarnaast heb ik mezelf ook voorgehouden dat een rol ook maar een rol is. In de toneelwereld zijn er zoveel acteurs die dezelfde rollen spelen. Rachel heeft definitief haar stempel gedrukt op de rol van Evelyn Carnahan. The Mummy 3 ademt nog steeds spanning en plezier uit en Maria Bello heeft de rol perfect eigen gemaakt. Ze is zo’n krachtige actrice dat ze mij, Rob en eigenlijk iedereen 'on track' hield. Ook regisseur Rob Cohen was geweldig om mee te werken. Hij regisseerde eerder The Fast and the Furious en xXx, films waaruit blijkt dat hij wéét hoe het werkt met grote filmsets. Hij verwacht, nee eíst, dat iedereen op de toppen van zijn of haar kunnen speelt. Dat waardeer ik. Ik word namelijk graag uitgedaagd en het voelt goed om iets te spelen waarvan je aanvankelijk dacht ‘is dit überhaupt mogelijk?’. Daarnaast beschouwde hij de film als op zichzelf staand, los van de eerste twee. Dat is ook goed, aangezien het alweer zes of zeven jaar geleden is dat The Mummy Returns uitkwam.
MM: Hoe voelt het om veertig te zijn, zoals je zei: het is zeven jaar later?
BF: Oh help, ik word deze maand veertig? Wat kan ik eraan doen? Haha! Even serieus: het heeft me geholpen te doorgronden waar deze film over gaat: een oude en een jonge stier die tegenover elkaar komen te staan, klaar voor de strijd. Het volgt het tijdsbeeld van de film ook enigszins. In de eerste film leren we hoe Evelyn en Rick elkaar leren kennen, in de tweede film zijn ze een gelukkig stel en in de derde film heeft Rick niet geheel vrijwillig zijn geweren aan de wilgen gehangen en probeert hij zich te vermaken met allerlei uit de hand lopende hobby's, die geen van allen bevredigend werken voor hem. Maar goed, dat zal je vanzelf wel zien in de film.
"Ik heb de nodige APK-beurten ondergaan en mijn olie is ververst"
MM: Heb jij eigenaardige hobby’s?BF: Eigenaardig? Nee, die van mij zijn erg saai. Ik houd van fotografie. Het eigenaardige daarvan is, dat ik de filmrolletjes prefereer boven de digitale versies. Maar ja, de kinderen willen nu eenmaal direct resultaat zien, terwijl ik zelf denk: “Bring back Polaroid! Argghhh!” Maar ja, wat doe je eraan?
MM: Wat neem je mee op reis?
BF: Dat hangt er vanaf en verandert elke keer. Voor een lange reis gaf mijn zoontje mij eens een plastic kaartje dat volgens mij van zijn speelgoed afkwam, met daarop een afbeelding van een stokbrood. Haha, volgens mij wilde hij me eraan herinneren dat ik niet moest vergeten te ontbijten, dus hield ik het de hele reis bij me.
MM: Hoe oud zijn je kinderen?
BF: Ik heb drie kinderen. Ze zijn vijf, drie en twee jaar oud.
MM: Hoe vind je de balans tussen werk en familie?
BF: Ik houd van ze. Elke vrije minuut die ik heb, breng ik met ze door. Ze zijn nog te jong om met me mee te reizen. Ze meenemen naar verre oorden, dat is niet eerlijk voor ze. Als ze wat ouder zijn, denk ik dat reizen goed voor ze zal zijn, goed voor de ziel. Ik deed het vroeger ook veel, ik reisde elke drie tot vier jaar in verband met mijn vaders werk.
MM: Is dat hoe je de reisverslaving hebt opgelopen?
BF: Het heeft me wel beïnvloed in het worden van een acteur, omdat ik continu die nieuwe jongen was en ik daardoor een manier moest vinden om comfortabel te zijn met mezelf. Meestal hield ik me dan afwachtend op, op zoek naar de jongen met de bril waarmee ik snel vriendjes kon worden.
The Mummy: Tomb of the Dragon Emperor is vanaf 27 november verkrijgbaar op DVD.
